Αρχική σελίδα » Τομείς και Προσωπικό - Sections, Faculty and Staff » CV Μανίκας

Κωνσταντίνος Μανίκας, Επίκουρος Καθηγητής

 

Βιογραφικό

Ο Επίκουρος Καθηγητής κ. Κωνσταντίνος Ι. Μανίκας γεννήθηκε το 1950 στο Αίγιο Αχαΐας, όπου και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. Σπούδασε Θεολογία (1970-74) και Νομική (1974-78) στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Καθολική Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου του Στρασβούργου (1975-1978), με υποτροφία από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία (Comité Catholique pour la Collaboration Culturelle). Ειδικεύθηκε στην Εκκλησιαστική Ιστορία, στο Κανονικό Δίκαιο και στη Μεθοδολογία της Επιστημονικής Έρευνας και απέκτησε τον μεταπτυχιακό τίτλο D.E.A. (Diplome des Etudes Approfondues) με θέμα: «L' évolution récente des relations entre l' Eglise Orthodoxe de Grèce et l' Eglise Cotholique Romaine. Implications institutionnelles» (Η πρόσφατη εξέλιξη των σχέσεων της Εκκλησίας της Ελλάδος με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία).


Εκτός από τις βασικές μεταπτυχιακές σπουδές του, παρακολούθησε επίσης ανελλιπώς το ειδικό πρόγραμμα μαθημάτων ειδικεύσεως στη χρήση των συστημάτων πληροφορικής (Informatique) στη βιβλιογραφική έρευνα, το οποίο οργανωνόταν ετησίως από το C.E.R.D.I.C. (Centre des Recherches et de Documentation des Institutions Chrétiennes) της Καθολικής Θεολογικής Σχολής του Στρασβούργου υπό τη διεύθυνση των καθηγητών J. M. Schlick και Marie Zimmerman.


Τον Μάιο του 1981, μετά την εκπλήρωση των στρατιωτικών του υποχρεώσεων, διορίσθηκε Επιστημονικός Συνεργάτης στον Ιστορικό Τομέα του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ευθύς εξ αρχής ανέλαβε την οργάνωση και παρακολούθηση των φροντιστηριακών εργασιών των φοιτητών και κατ ανάθεση του Ιστορικού Τομέως δίδαξε ανελλιπώς «Μεθοδολογία της Επιστημονικής έρευνας», στα πλαίσια των μαθημάτων «Εκκλησιαστική Ιστορία της Ελλάδος» και «Ιστορία και Πνευματικός Βίος της Εκκλησίας της Ελλάδος». Τον Μάιο του 2001 υπέβαλε προς κρίση εναίσιμο Διδακτορική Διατριβή με τίτλο : «Σχέσεις Ορθοδοξίας και Ρωμαιοκαθολικισμού στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επαναστάσεως (1821-1827). Συμβολή στην Εκκλησιαστική Ιστορία της Ελλάδος», η οποία εγκρίθηκε στις 5 Ιουνίου του ίδιου έτους με τον βαθμό «άριστα».
Το επόμενο έτος 2002 εξελέγη Λέκτορας στον Ιστορικό Τομέα του ως άνω Τμήματος με το γνωστικό αντικείμενο Ιστορία της Εκκλησίας της Ελλάδος. Τον Ιούνιο του 2007 εξελέγη Επίκουρος Καθηγητής με το ίδιο γνωστικό αντικείμενο. Διορίσθηκε τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους.

Διετέλεσε επί σειρά ετών (1975-1989) τακτικός Επιστημονικός Συνεργάτης στο ερευνητικό Κέντρο C.E.R.D.I.C. (Centre des Recherches et de Documentation des Institutions Chrétiennes) της Καθολικής Θεολογικής Σχολής του Στρασβούργου και συγχρόνως συντάκτης του διεθνούς θεολογικού βιβλιογραφικού περιοδικού R.I.C. (Répertoire des Institutions Chrétiennes), καθώς και των επί μέρους θεματικών παραρτημάτων του, που εκδίδονταν περιοδικά από το ανωτέρω ερευνητικό κέντρο καλύπτοντας σε παγκόσμιο επίπεδο την καταγραφή και κωδικοποίηση της ορθόδοξης βιβλιογραφίας.
Από το 1981 μέχρι το 1987 διετέλεσε μέλος της συντακτικής ομάδας και υπεύθυνος διορθώσεων της εγκυκλοπαίδειας Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, στην οποία δημοσίευσε και μεγάλο αριθμό λημμάτων ιστορικού και θεολογικού περιεχομένου.


Κατά την ίδια εποχή δημοσίευσε επίσης σειρά βιογραφικών άρθρων στο «Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό» της Εκδοτικής Αθηνών, τα οποία αναφέρονται σε σημαίνουσες εκκλησιαστικές και θεολογικές προσωπικότητες.

Γνωρίζει πολύ καλά τη Γαλλική και την Αγγλική γλώσσα και μέτρια την Ιταλική και τη Λατινική.