Αρχική σελίδα » Το Τμήμα, με δυο λόγια - Department Overview

Θεραπεύοντας το γνωστικό αντικείμενο της Θεολογίας

Η Θε­ο­λο­γί­α, ως βα­σι­κή λει­τουρ­γί­α της συ­νει­δή­σε­ως της Εκ­κ­λη­σί­ας, α­να­φέ­ρε­ται ά­με­σα στο πε­ρι­ε­χό­με­νο της α­λή­θει­ας της πί­στε­ως και εί­ναι έλ­λο­γος καρ­πός της σπου­δής και με­λέ­της του ό­λου έρ­γου της θεί­ας Οι­κο­νο­μί­ας, α­πό τη δη­μι­ουρ­γί­α του κό­σμου μέ­χρι τα έ­σχα­τα, ό­πως αυ­τό πρα­γμα­τώ­νε­ται α­πό την Εκ­κ­λη­σί­α στο χρό­νο και την ι­στο­ρί­α.

Η πρα­γμά­τω­ση της ι­στο­ρι­κής α­πο­στο­λής της Εκ­κ­λη­σί­ας συν­δέ­θη­κε με την πρόσ­λη­ψη του κό­σμου και την προ­σαρ­μο­γή του λυ­τρω­τι­κού μη­νύ­μα­τός της στις συν­θή­κες και τα αι­τή­μα­τα κά­θε τό­που και κά­θε ε­πο­χής. Η πνευ­μα­τι­κή αυ­τή δι­α­δι­κα­σί­α της ι­στο­ρι­κής ε­μπει­ρί­ας της Εκ­κ­λη­σί­ας α­πο­τυ­πώ­θη­κε στη δι­α­τύ­πω­ση του πε­ρι­ε­χο­μέ­νου της πί­στε­ως, στη θε­σμι­κή έκ­φρα­ση των δο­μών της Εκ­κ­λη­σί­ας, στην ορ­γά­νω­ση της λα­τρεί­ας και γε­νι­κό­τε­ρα σε ό­λες τις μορ­φές του εκ­κ­λη­σι­α­στι­κού βί­ου, οι ο­ποί­ες α­πο­τε­λούν και το γνω­στι­κό α­ντι­κεί­με­νο του Τμή­μα­τος Θε­ο­λο­γί­ας.

Ε­παγ­γελ­μα­τι­κές προ­ο­πτι­κές των α­πο­φοί­των του Τμή­μα­τος

Οι προ­ο­πτι­κές γι­α τους πτυ­χι­ού­χους του Τμή­μα­τος Θε­ο­λο­γί­ας εί­ναι ευ­ρύ­τα­τες και προσ­δι­ο­ρί­ζο­νται α­πό την ι­δι­αι­τε­ρό­τη­τα της σύν­θε­της α­πο­στο­λής της Θε­ο­λο­γι­κής Σχο­λής στον το­μέ­α, α­φ' ε­νός μεν της εκ­κ­λη­σι­α­στι­κής δι­α­κο­νί­ας, α­φ' ε­τέ­ρου δε της δη­μό­σι­ας εκ­παι­δεύ­σε­ως.

Στον το­μέ­α της εκ­κ­λη­σι­α­στι­κής δι­α­κο­νί­ας οι πτυ­χι­ού­χοι του Θε­ο­λο­γι­κού Τμή­μα­τος μπο­ρούν να κα­λύ­ψουν ση­μα­ντι­κές α­νά­γκες ε­φη­με­ρι­α­κού κλή­ρου τό­σο στον ελ­λα­δι­κό χώ­ρο, ό­σο και στον ευ­ρύ­τε­ρο Ελ­λη­νι­σμό της Δι­α­σπο­ράς (Ευ­ρώ­πη, Α­με­ρι­κή, Αυ­στρα­λί­α, Α­φρι­κή, Α­σί­α), ε­νώ πα­ράλ­λη­λα μπο­ρούν να στε­λε­χώ­σουν ως λαϊ­κοί δι­ά­φο­ρες υ­πη­ρε­σί­ες εκ­κ­λη­σι­α­στι­κής κοι­νω­νι­κής δι­α­κο­νί­ας.

Στον το­μέ­α της δη­μό­σι­ας εκ­παι­δεύ­σε­ως οι πτυ­χι­ού­χοι του Θε­ο­λο­γι­κού Τμή­μα­τος μπο­ρούν να α­σκή­σουν το δι­δα­κτι­κό λει­τούρ­γη­μα στα σχο­λεί­α Μέ­σης Εκ­παι­δεύ­σε­ως του δη­μο­σί­ου και του ι­δι­ω­τι­κού φο­ρέ­α, σε ορ­γα­νι­κές θέ­σεις που προ­βλέ­πο­νται α­πό την ι­σχύ­ου­σα νο­μο­θε­σί­α και εί­ναι κα­το­χυ­ρω­μέ­νες α­πό το Σύ­ντα­γμα (1975).

Πα­ράλ­λη­λα, το πε­ρι­ε­χό­με­νο της πα­ρε­χό­με­νης θε­ο­λο­γι­κής, φι­λο­σο­φι­κής, φι­λο­λο­γι­κής, ι­στο­ρι­κο-αρ­χαι­ο­λο­γι­κής και γε­νι­κό­τε­ρα αν­θρω­πι­στι­κής μορ­φώ­σε­ως, προ­σφέ­ρει ευ­ρύ­τα­τες δυ­να­τό­τη­τες πε­ρι­στα­σι­α­κής ή και μό­νι­μης α­πα­σχο­λή­σε­ως σε δι­ά­φο­ρες υ­πη­ρε­σί­ες του δη­μο­σί­ου ή του ι­δι­ω­τι­κού το­μέ­α (δη­μό­σι­α δι­οί­κη­ση, το­πι­κή αυ­το­δι­οί­κη­ση, αρ­χαι­ο­λο­γι­κή υ­πη­ρε­σί­α, εκ­δο­τι­κοί φο­ρείς, ξε­να­γή­σεις αρ­χαι­ο­λο­γι­κών χώ­ρων, κ.τ.λ.).

Οι ευ­ρύ­τα­τες αυ­τές προ­ο­πτι­κές εί­ναι βε­βαί­ως α­νά­λο­γες και προς τις α­ντι­κει­με­νι­κές δυ­να­τό­τη­τες του κά­θε πτυ­χι­ού­χου του Τμή­μα­τος.